Ορισμένοι, για παράδειγμα, αναπνέουν μόνιμα ή παροδικά από το στόμα και όχι από τη μύτη, με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η ποιότητα του αέρα που φτάνει τελικά στους πνεύμονες.

Γιατί είναι σωστό να αναπνέουμε από τη μύτη και όχι από το στόμα;

Η φυσιολογική δίοδος του αέρα προς το κατώτερο αναπνευστικό ξεκινάει από τη μύτη και συνεχίζει μέσω της τραχείας για να καταλήξει στους πνεύμονες. H φύση έχει «προγραμματίσει» έτσι τον ανθρώπινο οργανισμό ώστε καθώς εισπνέουμε τον αέρα από τη μύτη μας ο αέρας αυτός να:

1. Προσαρμόζεται, μέσω του βλεννογόνου της μύτης, σε μια θερμοκρασία ανάλογη με αυτή που έχει το σώμα μας, δηλαδή περίπου 37 βαθμοί Kελσίου.
2. Φιλτράρεται, μέσω του επιθηλίου της μύτης, από τα ξένα σωματίδια που τυχόν συμπαρασύρονται μαζί με τον αέρα στη διαδικασία της αναπνοής.
3. Αποστειρώνεται, μέσω κάποιων ενζύμων που υπάρχουν φυσιολογικά στο βλεννογόνο της μύτης, ώστε να προχωρήσει «καθαρός» ο αέρας προς το κατώτερο αναπνευστικό σύστημα.
4. Οδηγεί πιο αποτελεσματικά το οξυγόνο στους χαμηλότερους λοβούς των πνευμόνων αντί να παραμένει στους άνω λοβούς, όπως συμβαίνει με τη στοματική αναπνοή. Οι κάτω λοβοί έχουν περισσότερους παρασυμπαθητικούς, κατευναστικούς και επιδιορθωτικούς νευρικούς υποδοχείς, οι οποίοι ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια της ρινικής αναπνοής, ενώ οι άνω λοβοί έχουν περισσότερους συμπαθητικούς υποδοχείς που ενεργοποιούνται όταν η αναπνοή γίνεται από το στόμα. Οι κατώτεροι λοβοί έχουν περισσότερο αίμα και ως εκ τούτου έχουν την ικανότητα να αποβάλλουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από το σώμα.

Γιατί δεν πρέπει να αναπνέουμε από το στόμα;

1. Ο βλεννογόνος της στοματικής κοιλότητας δεν είναι φτιαγμένος για να δέχεται τόσο αέρα, το στόμα ξεραίνεται.
2. Ο αέρας δε φιλτράρεται, με αποτέλεσμα πολλά σωματίδια να καταλήγουν στο κατώτερο αναπνευστικό σύστημα.
3. Οδηγεί σε Υπεραερισμό. Ο υγιής ρυθμός αναπνοής προκύπτει από τον υγιή συνδυασμό μεταξύ της εισπνοής οξυγόνου και της εκπνοής διοξειδίου του άνθρακα. Σε κατάσταση υπεραερισμού διαταρράσεται η ισορροπία αυτή με το να εκπνέεται περισσότερος αέρας απ’ότι εισπνέεται. Το αποτέλεσμα είναι η δραστική μείωση διοξειδίου του άνθρακα στο σώμα. Γεγονός που προκαλεί παραγωγή βλέννης, επιβραδύνοντας την αναπνοή και προκαλώντας συστολή των αρτηριών και των αιμοφόρων αγγείων. Ο μηχανισμός αυτός έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της ποσότητας του οξυγόνου που χρησιμοποιεί το σώμα. Αυτή η μείωση της παροχής αίματος στον εγκέφαλο προκαλεί συμπτώματα, όπως λιποθυμία και μυρμήγκιασμα στα δάχτυλα. Ο έντονος υπεραερισμός μπορεί να προκαλέσει και απώλεια των αισθήσεων.