Εισαγωγή
Οι οικογένειες με παιδιά με κινητικές αναπηρίες καλούνται να αντιμετωπίσουν μια ποικιλία προβλημάτων από την καθημερινή φροντίδα των παιδιών, τη θεραπεία, την εκπαίδευση, την κοινωνική ένταξη και, κυρίως την ανεξαρτησία τους. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με κινητικές αναπηρίες είναι ο απώτερος στόχος για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Η βελτίωση της ποιότητας ζωής απαιτεί την προστασία της δημόσιας υγείας, καθώς δεν υπάρχει κοινωνική και οικονομική πρόοδος χωρίς τη συμμετοχή του παράγοντα «υγεία». Οι ερευνητές υγείας υποστηρίζουν ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του βιοτικού επιπέδου
και την υγεία.

Σκοπός
Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να αξιολογήσει την ποιότητα ζωής των παιδιών με κινητικές αναπηρίες στην Ελλάδα μέχρι την ενηλικίωση, μέσω της γνώμης των γονέων. Μελετήθηκαν και καταγράφηκαν επίσης οι γονεικές αντιδράσεις στην αρχική διάγνωση του παιδιού τους.

Μέθοδος
Στη μελέτη συμμετείχαν 37 γονείς παιδιών με κινητικές αναπηρίες. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη στο Κέντρο Φυσιοθεραπείας Παιδιών Neurophysiokids Κωνσταντίνου Καραμανλή 60, Θεσσαλονίκη.

Αποτελέσματα 
Το βιοτικό επίπεδο των παιδιών με κινητικές αναπηρίες στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από το 57% των γονέων ως «κακό», το 30% «μέσο», το 10% «καλό» και μόνο 1 άτομο απάντησε 'έξοχο'. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι γονείς έχουν επηρεαστεί από την αναπηρία του παιδιού τους σε διάφορες πτυχές της καθημερινής τους ζωής, όπως κοινωνικές και οικογενειακές σχέσεις, οικονομική κατάσταση και άτομο ευεξία.

Συμπέρασμα
Στο δείγμα μας, οι γονείς/κηδεμόνες των παιδιών με κινητικές διαταραχές στη πλειοψηφία τους απάντησαν ότι το βιοτικό επίπεδο των παιδιών με κινητικά προβλήματα στην Ελλάδα είναι χαμηλό. Περαιτέρω έρευνα σε μεγαλύτερο αριθμό γονέων/κηδεμόνων παιδιών με κινητικές διαταραχές συνιστάται.